ฟ้ายังฟ้าอยู่

ฟ้ายังฟ้าอยู่
ฟ้ายังดูสดใส
Freefall is one of the most exciting, adrenaline-filled experiences you're likely to ever have. The feeling is different for everyone, so check out the testimonials from people just like you, with one exception—they've fallen towards the earth at 120 miles per hour!

Wednesday, September 7, 2011

การฝึกการโดดร่มแบบกระตุกเองโดยวิธีเร่งรัด (Accelerated Free Fall (AFF)

ที่มา: การโดดร่มแบบ Tandem Jump And Accelerated Free Fall (AFF)
ขอขอบคุณ พ.ต.อ.ไวทยวัฒน์ บุญชูวิทย์ ผกก.ฝอ.บก.สอ.บช.ตชด.

การฝึกการโดดร่มแบบกระตุกเองโดยวิธีเร่งรัด (Accelerated Free Fall (AFF)

หมายถึง ระบบการฝึกโดดร่มแบบกระตุกเอง อย่างเร่งรัดโดยใช้ครูฝึก 2 คน ต่อนักเรียน 1 คน และอาจจะใช้นักโดดถ่ายวีดีโออีก 1 คนเป็นผู้ฝึกสอนอย่างใกล้ชิด ซึ่งนักเรียนจะได้รับการเรียนรู้ โดยการปฏิบัติด้วยตนเองเป็นหลัก ทั้งนี้ในระยะเริ่มต้น ครูฝึกทั้ง 2 คน จะจับนักเรียนโดยการประกบซ้าย-ขวา ประคองลงมาจากเครื่องบิน เป็นหลักสูตรที่ทันสมัยนิยมใช้ฝึกกันในปัจจุบัน

GREAT_AFF_SHOT03-1_thumb3

การโดดร่มแบบ AFF เริ่มมีการทดลองและทำการโดดกัน ในประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นครั้งแรกในปี พ.ศ.2513 จนกระทั่งทีการพัฒนาทั้งอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่ใช้ในการโดดรวมทั้งเทคนิคในการโดดกันเรื่อยมาจนถึงปัจจุบันนี้

AFF เป็นหลักสูตรเร่งรัดแบบก้าวหน้า มีความปลอดภัยสูง ทำให้นักเรียนสามารถพัฒนาการบินระหว่าง Free Fall ได้อย่างรวดเร็ว ครูฝึกสามารถควบคุมการปฏิบัติได้โดยใกล้ชิดทั้งภาคพื้นดินและภาคอากาศ การฝึกแบบ AFF นี้จะได้เปรียบกว่าการฝึกโดดแบบกระตุกเองของระบบการฝึกอื่นมาก แต่ว่าต้องใช้ครูฝึกรวมทั้งส่วนเกี่ยวข้อนอื่น ๆ ที่จำเป็นมากและต้องใช้งบประมาณสูงต่อการฝึก 1 คน

AFF_Eval_exit_thumb3

การฝึก AFF ประกอบด้วยการฝึกภาคพื้นดิน (Ground Training) และอีก 9 ขั้นตอนของภาคอากาศ ซึ่งในแต่ละขั้นของภาคอากาศ จะต้องมีการเตรียมซักซ้อมก่อนการโดด (Pre-Jump Briefing) และเมื่อโดดลงมาแล้วจะมีการทบทวนการปฏิบัติที่เกิดขึ้นจริง (Post-Jump Debriefing) จากการโดดที่ผ่านมา ซึ่งจะมีภาพที่บันทึกไว้ด้วยวีดีโอประกอบการทบทวนด้วย

การฝึกภาคพื้นดิน (Ground Training) จะใช้เวลาประมาณ 12 ชั่วโมงก่อนการโดดจริง เพื่อเรียนรู้ในสิ่งต่าง ๆ เช่น

- เรื่องทั่ว ๆ ไปเกี่ยวกับการโดด AFF (General Knowledge)
- อุปกรณ์เครื่องใช้ที่จำเป็นในการโดด (Equipment)
- ขั้นตอนการปฏิบัติต่าง ๆ และการปฏิบัติ (Pre-Jump Briefing)
- เรื่องเกี่ยวกับเครื่องบินและการโดดออกจากเครื่องบิน (Aircraft Procedues)
- การลอยตัวและการบังคับตัวเองระหว่างโดด (Free Fall Control)
- ระบบการใช้ร่มช่วยเมื่อร่มใหญ่ขัดข้อง (Parachute Emergency Procedues)
- การบังคับร่ม (Canopy Control)
- การลงพื้นและการทบทวนการปฏิบัติที่เกิดขึ้นพร้อมการแก้ไข (Landing And Post-Jump Debriefing )

Tuesday, September 6, 2011

Terminal Velocity

Terminal Velocity หมายถึง ความเร็วขั้นสุดท้ายของการร่วงหล่นลงสู่พื้นของนักดิ่งพสุธาที่เข้าสู่แรงดึงดูดหรือแรงโน้มถ่วงของโลก (Gravity) อยู่ที่ความเร็วประมาณ 176 ฟุต ต่อวินาที หรือ 120 ไมล์ ต่อชั่วโมง (190 กม. ต่อ ชม.)

การที่นักดิ่งพสุธาจะตกลงสู่พื้นโลกจนถึงขีดสุดที่ความเร็วดังกล่าว โดยทั่วไปจะใช้ระยะเวลาหลังจากที่โดดออกจากอากาศยานและพ้นจากแรงเฉื่อยของอากาศยานไปแล้วประมาณ 12 วินาที

Thursday, August 25, 2011

การโดดร่มแบบ Tandem (Tandem Jump)

ที่มา: การโดดร่มแบบ Tandem Jump And Accelerated Free Fall (AFF)
ขอขอบคุณ พ.ต.อ.ไวทยวัฒน์ บุญชูวิทย์ ผกก.ฝอ.บก.สอ.บช.ตชด.

sky4000

กล่าวทั่วไป

ในปัจจุบันนี้การโดดร่มแบบกระตุกเองมีการพัฒนา และมีการโดดกันอย่างแพร่หลายทั้งด้านการทหารและด้านการฝึกของพลเรือน ความรู้สึกที่เห็นว่าการโดดร่มแบบกระตุกเองเป็นเรื่องที่น่ากลัว และเป็นอันตรายนั้น ค่อย ๆ หายออกไปจากความคิดของคนทั่วไป แต่มีความรู้สึกที่อยากจะเข้ามามีส่วนร่วมมีมากขึ้น เพราะว่าปัจจุบันได้มีร่มและอุปกรณ์ที่เกี่ยวกับความปลอดภัยที่เชื่อถือได้เกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ รวมถึงระบบการฝึกและความสามารถของครูฝึกที่เชื่อถือได้เช่นกัน ที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือ การที่บุคคลทั่วไปได้เห็นการโดดต่าง ๆ ด้วยรูปภาพนิ่งและภาพที่บันทึกจากกล้องวีดีโอ ก็เป็นสื่อที่รบเร้าจิตใจเป็นอย่างมาก ระบบที่ใช้ในการฝึกโดดร่มแบบกระตุกเองที่ทำให้บุคคลทั่วไป สามารถที่เข้าร่วมฝึกทำการโดดได้โดยไม่ต้องเสียเวลามากนักนั่นก็คือ ระบบ Tandem Jumping และการฝึก AFF (Accelerated Free Fall) นั่นเอง

Tandem Jumping

Tandem Jumping เป็นการโดดร่มแบบกระตุกเอง ด้วยร่มเหลี่ยมขนาดใหญ่แบบหนึ่ง ซึ่งสามารถโดดได้โดยคน 2 คน ต่อร่ม ร่มเดียวคนโดดหลักคือ ครูฝึก หรือ Tandem Master อีกคนหนึ่งคือนักเรียน หรือผู้โดยสาร (Passenger) ในสมัยนี้เป็นที่นิยมกันมากตามศูนย์ฝึกโดดร่มพลเรือนหรือตามสมาคมโดดร่มต่าง ๆ ที่ถือว่าการโดดร่มเป็นการกีฬา และดำเนินกิจการโดดร่มเป็นเรื่องของธุรกิจการค้า เป็นเรื่องที่เหมาะสำหรับบุคคลที่ต้องการโดดร่มโดยที่ไม่ต้องเสียเวลาในการฝึก คือ ต้องการโดดเพื่อประสบการณ์หรือได้ทดลองเท่านั้น ไม่มีจุดประสงค์ที่จะทำการโดดต่อไป ส่วนมากเมื่อโดดแล้วก็จะไม่ต้องการจะโดดอีกเป็นครั้งที่สอง ส่วนการโดดอีกลักษณะหนึ่งของ Tandem Jumping ก็คือ เป็นการเตรียมตัวที่จะฝึกโดดแบบกระตุกเองต่อไปในระบบ AFF กล่าวคือนักเรียนจะทำการโดด Tandem Jumpingกับครูฝึกก่อนประมาณ 3-5 ครั้ง เพื่อเรียนรู้ถึงการปฏิบัติตัวกลางอากาศและทำตัวเองให้เกิดความคุ้นเคยกับการ Free Fall โดยมีครูฝึกควบคุมและตรวจสอบอยู่ตลอดเวลา ว่าสามารถจะทำการโดดในขั้นต่อไปได้หรือไม่ ซึ่งทุกครั้งที่ทำการโดด Tandem จะโดดในระยะสูง 10,000 ฟุต และมีเวลาช่วงที่ Free Fall ประมาณ 30 วินาที

pete_plane_on_hd_01

Tandem Jumping ไม่ใช่เรื่องใหม่ กล่าวคือ ประมาณไม่ต่ำกว่า 15-20 ปีที่แล้ว William R.Booth และเพื่อนได้เคยลองโดดกันมาแล้วด้วยร่มทิ้งของแบบเก่า (44 Foot Cargo Chute) ซึ่งถึงแม่ว่าทั้งสองคนเป็นนักโดดที่มีประสบการณ์แล้วก็ตามแต่ก็ทำให้เกือบตายเหมือนกัน และนอกจากนั้นก็เคยมีการโดดโดยนักโดดรัสเซียมาก่อนในการโดดสาธิตในระหว่างการแข่งขันโดดร่มชิงแชมป์เปี้ยนโลกในสมัยเก่า ๆ นอกจากนั้นก็มีการโดดโดยสาย Static Line ทางทหารด้วยการนำเอาสุนัขสงครามลงมาด้วยของทหารอเมริกัน

แต่ว่าการโดด Tandem สมัยใหม่นั้นเริ่มขึ้น เมื่อ ปี พ.ศ.2520 ที่ Deland รัฐ Florida ประเทศสหรัฐอเมริกา จากนั้นมาก็มีการพัฒนาร่มและอุปกรณ์ของ Tandem Jumping มาจนถึงปัจจุบันนี้

skydive-exit-7671

Tandem Jumping นั้นนอกจากการใช้ประโยชน์ดังกล่าวจะเป็นประโยชน์อย่างมากในด้านการทหาร คือสามารถจะใช้ระบบ Tandem นี้ทำการแทรกซึมทางอากาศโดยการพาบุคคลสำคัญ (Specialist) เข้าไปยังพื้นที่ ๆ ไม่สามารถจะเข้าไปได้ด้วยวิธีอื่นใด เพื่อเข้าไปปฏิบัติภารกิจทางด้านการทหารอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งกรณีนี้เป็นกรณีที่บุคคลสำคัญดังกล่าวไม่สามารถโดดร่มด้วยตนเองและก็ไม่มีความจำเป็นที่ต้องไปเสียเวลา, เสียงบประมาณ, เสี่ยงชีวิต เข้าไปทำการฝึกโดดด้วยตนเองด้วย

ในปัจจุบันการพัฒนาของร่ม Tandem ได้มีการออกแบบให้มีขนาดความใหญ่ถึง 3 ขนาด คือ ขนาด 360 ตารางฟุต , 421 ตารางฟุต และ 520 ตารางฟุต ซึ่งผู้ที่เป็น Tandem Master จะสามารถเลือกใช้ได้ตามแต่ภารกิจ ซึ่งส่วนมากจะขึ้นอยู่กับตัว Tandem Master เอง ว่ามีน้ำหนักเท่าใด และผู้ที่จะโดยสารไปด้วยนั้นมีน้ำหนักเท่าใดนั่นเอง สำหรับในระบบของทางทหารแล้วจำเป็นจะต้องใช้ร่ม Tandem ขนาด 520 ตารางฟุต ซึ่งเป็นร่มแบบเหลี่ยมขนาดใหญ่ที่สุด เพื่อการบรรทุกสิ่งอุปกรณ์ทางยุทธวิธีเป็นสำคัญ